Tek Suç Kalmaların...
Düş tarlalarında günebakanlar toplandı
Oysa daha dönmemişti ayın yüzü
Mağrur parmaklar karalarken izi
Takip ediyor gizi sisli gözü
Çocuk elinde çember
Çevresinden gelir sesler
Çehresi kirli genetik süsler
Nabzı atmıyor minik izler
Mimiğinden düşüyor yansımaz
Geçmiş geleceği anımsamaz
Köprü kuruldu umursamaz
Geçeceği bir tur dönüyor anlamaz
Dön hadi bak arkana arpa boyu
Gidişlerinde daire tamamlar onu
Kaç kere çevrildin izin kalmaz yol sonu
Yitikliği bilmez kaybeder geleceği
Kayboluşlarında kendine rastlamaktan bıkmış
Arkadaş olduğu gölgelerde yutulmuş
Ağırlığı taşıyamaz çember geçişler
Dairelerde güneş tutulmuş
Kuytu karanlıklarla bezenmiş
Hangi yöne çevirsem bilemedim
Bir avuç sessizlik yüzü
Tüm tercihler gizlenmiş/biri...
Tamamı sitemlerle örülü gibi
Eğilir parçalanmışlığa yüzüm
Tüm kelimelere çarpar sözüm
Almadığını veremez cahilim
Bir anlam taşımaz garibim
Anlaşılıncaya kadar ezilir sezgilerim
Dilbere dalsa da düşüncelerim
Çekip kendini vursun manasız zannettiklerim