Tek Suç Kalmaların...

Düş tarlalarında günebakanlar toplandı

Oysa daha dönmemişti ayın yüzü

Mağrur parmaklar karalarken izi

Takip ediyor gizi sisli gözü

Çocuk elinde çember

Çevresinden gelir sesler

Çehresi kirli genetik süsler

Nabzı atmıyor minik izler

Mimiğinden düşüyor yansımaz

Geçmiş geleceği anımsamaz

Köprü kuruldu umursamaz

Geçeceği bir tur dönüyor anlamaz

Dön hadi bak arkana arpa boyu

Gidişlerinde daire tamamlar onu

Kaç kere çevrildin izin kalmaz yol sonu

Yitikliği bilmez kaybeder geleceği

Kayboluşlarında kendine rastlamaktan bıkmış

Arkadaş olduğu gölgelerde yutulmuş

Ağırlığı taşıyamaz çember geçişler

Dairelerde güneş tutulmuş

Kuytu karanlıklarla bezenmiş

Hangi yöne çevirsem bilemedim

Bir avuç sessizlik yüzü

Tüm tercihler gizlenmiş/biri...

Tamamı sitemlerle örülü gibi

Eğilir parçalanmışlığa yüzüm

Tüm kelimelere çarpar sözüm

Almadığını veremez cahilim

Bir anlam taşımaz garibim

Anlaşılıncaya kadar ezilir sezgilerim

Dilbere dalsa da düşüncelerim

Çekip kendini vursun manasız zannettiklerim