Tek Yapraklı Olsun Papatyalar Yoruldum

bir vakitler

gölgeydim cana geldim

ne yana baksam

rengarenk ölüm gördüğüm

gülüşü çorap söküğü

çocuklara kıyıyorlar

amansız...

bahar çamurları kirletmiyor

çağım çocuklarını...

ne de sığınak baba ocağı

ana kucağı...

koskocaman bir toplum

karanfiller suluyor

gözyaşlarıyla sus pus!

zamana dur demeye

yahut

ölüme bir nefeslik ara

dedikce

hep bir acıya denk geliyor...

bitmeyen bir yas hali

ölüm ölüme bulaşıyor

ekmeğin çalınmışlığını

demeye varmaz diller

çocuk canları çalınırken

en kahpace

parça parça...

talan edilmiş

tanrıdan artık

ne kaldıysa

hepsi sizin olsun!

Sözbir

mart

2016