Telaş Müptelası
huzur veriyor üşümek
kesik kesik mayıs ortası rüzgarlarıyla
ruhum sana esir
sensizliğim hayata
özgürlük olmalı bu
bulutlara nispet
ağaçlar sulamak
sevmek seni
şunun şurası
telaş müptelası
bir sabah çayının ucunda
özgürlük bu
yabani otların güzelliğine düşkün olmak
kesik kesik mayıs ortası rüzgarlarına nispet
dokunmak saçlarına
zamanın ve kentlerin güncellik tuzağına düşmeden
özgürlük bu
evlerin güneş gören duvarlarında
düş izleri sürmek
buruk anılar yoğunluğu
bastırılmış ergen aşıklık kırıntıları
mahalleli ölümlere nispet
saklamıyorum seni
umutla yoğurduğum evrensel acılarımda
seni görebilme tesadüflerimle örtüyorum üstünü
hayra yorduğum yaralarımın
yalnızlığa nispet
kulağım sonsuz bir sessizliğin kirişinde
özgürlük bu
seviyorum
güleç ve eski gri sokakların sensizliğini