Tembel

Koca gün oflarsın puflarsın

Hep toz kaldırırsın durmadan

Devrilir yatarsın uzun eşek

Sana her yer sanki yorgan döşek

Attın mı mangalda kül bırakmazsın

Kafa şişirir hep palavraların

Biri bitmeden yenisi gelir peşinden

Sonu gelmez sende yalanların

Bir kibrit olsan alev almazsın

Odun işe yarar, sen yaramazsın

Martta yatarsın abril de kalkarsın

Hayat hep böyle geçecek sanırsın

İşsiz güçsüz hep avare gezersin

Sevgi kaybeder nefretler dizersin

Neden böylesin sen insan değilmisin

Cümle alemi canından bezdirirsin