Temmuz Beni Deli Etmeden

tarhların içinde uymadım ah'larına aslalarının

yabancıyım kusura bakma küflü bırakışlara

ağustos sonu akşamlarının fırından yeni çıkmış

tazecik sımsıcak ekmeği gibi olmalı her terkediş

beni bırakıp yanımda durma olma böyle

aylasını yitirmiş bir gezegen gibi

sev o zaman

kurtar beni temmuz korkularımdan sızılı

senli benli etme beni hadi bakalım

evlere çekilmiş gün korkularından

korkarım bu temmuz beni deli etmeden bırakmayacak yakamı

içimdeki bu kendine güvensiz hayat yorumu

senden kalan hiçbir şeyi yoğurmaya kıyamıyorum

atlı bir türkü gibi kendimden emince

sana olan düşlerimi ellemeye kıyamıyorum

hele bir de dumanlı akşam kokularıyla tepeme çöreklenirse

bir kaç anı kırıntısı

uğur söylenceleriyle kutsanmış yatsı mahmurluğumu

bekletenimsin

hazır elindeyken

paylaş benimle bir kenara atamadığım kanamalarımı

sen varsın her köşe başında sankilerde bile

tutuk bir silah gibisin

baş döndürücü ama öldürücü değil

avare kelebekler gibiliğime ön yargılısın

daha konmadım saçının hiçbir dikenli teline

ne olur ömrümü yetir

seni her halinle sevmeye...