Tenhalığın Esareti ...

Yaşamın en kırılgan yerinde

katran karası ,kimliksiz bir ıssızlık

Sizsizlik!

ah!.. bir de

durup durup dizlerimi döven bizsizlik!

içimin kıvrımlarında gezinen

ibadetine sadık yalnızlık ...

Yorgun tenimin göğsünde

zamanlı zamansız

ki amansız sek sek oynuyorken efkâr

gözlerinde üşüyor gölgemin anıları

avuçlarımı kanatan taşların

parmak uçlarımda devasız sızısı

Canımın kuytusunda

esareti ruhumun ..

mehil müddeti nereye kadar ...?