Tenim Çürüyor

''Yalnızlığımın bekçisidir tutkum

Tenin soğurken mezarının başında...''

Ölesin mi geldi şimdi yüreğimde

Yaşamadan kalasın mı tuttu sevgimle

Hayat gözlerimden damlayanların akıntısında geçti

Sürüklendim...

Sensizlik zehrini damıtırken içime...

İçim içinden geçti...

Sus dedim çoğu zaman

Susmasını bilemeyen serçeleri ,gözlerinden seçtim.

Yaşamak istedim her şeyinle seni

Yaşamayı seçtiysem

Suç benim !

Sen gitmeyi seçtiysen

Giden benim sevdiğim...

Suçlu ?

Sen değil...

Sensizliğimi tutku halinde yaşayan benim...

Gözlerini aralasan da baksan bana

Ebedi uykundan uyandırsam seni

Sevgimi sensizliğin temeline kursam ne ki

Seni yaşıyorum yine , köle gibi hasretim nefesine...

Biliyorum , görsen beni bu ne hal dersin içinden

İçim geçmiş , uyku halinde düşlerimden

Sen geçmişsin hayatımdan

Daha ne olabilir sanki

Saçım karışmışsa sakalıma

Aklar düşmüşse bu genç yaşımda

Sensizlik ağır geldiği içindir , bilesin

Takvimler vuslatın habercisi

Düşlediğim aşk ölümün bekçisi...

Kimse bilmesin desem de

Gözlerimde seni görüyor her gelen

Acını anlat diyor beni şair zanneden

Kalemimi kırasım geliyor o an

Paylaşmaktan korkuyorum artık

Karalamaktan

Karaladıklarıma ses olmaktan

Aşk sandığım yalnızlığımdan

İçimi doldurduğum toprağından

Bir parça üzerime at ne olur

Tenim çürüyor ...

Beni de göm yanına ,ne olur...