Teslimiyet

Sarı saçların da dalgalanıyordu

Hayatın kıvrımları

Gökyüzünün ağırlığını taşıyamıyordu mavilik

Kısmıştı gözlerini

Esrarında kaybolmuştu sesizliğin

Davetkar yanağını öpüyordu bulutlar

Cüretkardı acıları girmişti koynuna

Çırıl çıplak

Başkalık kazanıyordu gözyaşları

Yıkıyordu ruhunu

Parmakların da oynaşıyordu karanlık

Okşuyordu yalnızlıkları

Ruhunun gürültüsüyle sarsıldı

çocuk

Gecenin bronzlaşmış teniyle

Öpüyordu acılarını

Teslim olmuştu çocuk

Hüzünlerine