Tevazu Gülüşleri

Nihayete ulaşmışlığın göstergesi sendeki

Dört mevsimimizde hissedilmeyen

Bezgin ilahi benzeri

Gamzenin son kıyısında

Ve çarmıha getirildiğinde kaybolan

Belki esrik bir yenilgi

Miadı dolmuş vakitlerdeki karanlık

İki sokak ötesi mekanın

Liyakat yokluğunda

Nevruz solması yaşaması

İlginç şekilde mağlup eder bilincimi

Ve duvarlarıma sinen yalnızlıkta

İlk kez düşen nurlarımın saçlarında

Kendini p/aklar korkularım

Ah Tanrım/anılarım

Ilgat gülüşlere yadsınan fırtınada eser

Yalnız kaldığında

Yazılmışlara aksedilen,

Ve fark edildiğinde içteki aşkları temizleyen

Bir göz bulutu

Ve çaresiz,

Ve sensiz çıplak kalır gecelerim

Ulvi bir görev icabı

Rüzgarlarıma girer bu başıboşluk

Boğuştuğum karanlıkta

Hıçkırık dolu ağlamaklı hisler

Renk vermez yüreğime

Ve gidişinden beri etraf buluntulu kalır

/O kör kuyulardaki düş gözleri

Bulanmış izlerindeki kadın heykeli

Bir adamın elinde

Ve avuçlarında kan birikintileriyle

Sanki gök ile yerin birleşmesi gibi

Bir ankanın kanadındadır şimdi zaman/

Bu hikaye yarım/Bu hikaye eksiltili

Sağanak halindeki armağanlarım/şimdi

Aranan yıldız ışığındalar

İkinci bir emre kadar yıkanmayacak gönlüm

Gözyaşlarım elinde kalacak

Ve hatıralarda yaşanacak artık

Onurla sakladığım rastlantılarım

Bir tevazu misafir olacak gecelerine

Tebessümün kirpiklerinde gurur kaleleri

Ve bir yanı eski, belki de sana firari

Aşkı ulanan sevda pınarlarını

Sırasız kuşku ile

Suskun sakinliğin alışkanlığının

Kasırgalı çığlarını

Sırtımda taşıdığım vakit

Düşlerimde seni büyütüyor olacağım

Ve

Kaç zuhur ahir hayasında

İçimde düşürdüğüm sen olacaksın

Bilinmezim

Ah Tanrım

Üşümesin bu sefer ellerim

Üşümesin bu sefer izbelerim

Tökezlemesin bu sefer avuntulu amellerim

Bu sefer Tanrım

İyi çıksın çığlık yüklü iniltilerim

30.06.11