Tezkip

İki durak arasında sıkışıyor yaşantımız

Sol yanımdan sol yanına hüzünler

Ne sesin ne gülüşün besleyebildi ruhumu

Hiçliğin ağır yükü altında ezildim.

Yönsüzlüğün kıskacından kaçmaktı

Elvedasız akşamdan payıma düşen

Omuz çantamda taşıdığım iki kurşundan

İlki kendimi diğeri vefasızlığı vurmak içindi.

Ey aşk hiç olmazsa bu kez unut beni bitsin

Öylece kalayım henüz tamamlanmamış şiirle

Yüzümde var etmenin utangaç kızıllığı

Dört yandan sarılmış adsız sokaklardan birinde

onbeşkasımikibinonyedi