Tiradında Yeri Olmayanlar

Geçmiş buruşuyor ceplerimde.

Yazıları hafif soluyor,

Anlam veremiyorum kelimelere;

Bazıları almış başını gidiyor.

Koşarak geçtim gecenin içinden,

Kaderimin elinden alıp her şeyi.

Koşarak geçtim, hepsi infilak etmeden,

Tanyerinden bir saat önceydi,

Gölgeler yalpalayarak gelmeye başlamıştı.

Süzülerek bile aşındırabiliyordu asfaltı.

Korkuyordum kapıya dayanmasından,

Kilidi bile tutmuyordu paslandığından.

Sessizliğin sis bulutlarında

Yağmurlar afaroz edildi gökyüzünde.

Pişmanlık kokan kaldırımlarla,

Yüzümü göremediğim su birikintilerinde,

Bir arabanın bin kiri toplayan lastiklerinin bile

Sıçrattığı kir, kir gibi durmuyordu bende;

O süslü tiradlarla başlayan gidişinden sonra.

Karanlık ve soğuk bir yılda

Umutlarımın biçimleri değişmişti,

Bulursalar öldüreceklerdi.

Bende tanınmamalarını sağladım,

Kalbimin infaz kararıyla.

Evsiz ve kimsesizdi şimdi umutlarım,

Ardında ne olduğu belirsizdi;

Ne olacağı da.

Bir sisin akıbeti,

Bir grinin her şeyiydi;

Ne çok siyahtık şimdi seninle,

Ne de çok beyaz olabilirdik birlikte.