Tohumu Beklerken

Bu boşluk,

İçimi kemiren bir soğukluk.

Gün geçmiyor içime

Karanlık demir atmış

Sıcak bir bakışa hasret

Yalnızlık ekip yalın hasret biçiyorum.

Bir yaprak düştü

Gözlerimin önünde

Kırılan bir kalp gibi.

Ağırdan ağırdı gövdesi,

Bir yaprak düştü;

Zamandan,

Ağrılı sancılı bir gündü.

Allah'ım bu elem

Yırtarak ilerleyen bir tohum gibi

Kalbimde ağırdan kök salıyor.

Çok geç diyor

İçimden vuran ses

Kristal kalbin kırıklarını,

Al götür,

Bir daha yapmak çok zor diyor.

Umut etmeden yaşanmaz, gönül.

Kırılan dökülen ne varsa topla gel.

Ömür ki bitmeden yürü

Her zaman içinden bir yol bulunur

Hakikat güneşi yoluna vurur.

(Kasım 2010 İstanbul)