Tomalanmış Yerlerinden Öperim / Çocuk

'Bugün;

Yüreğimde kurumuş çiçeklerin hükmü yok

Bahara naz yapasım/da...'

Birikinti zamanların suyunda

Yürek yüzdürür çocuklar

Sığırcık sürüleri geçer

Alaz göğün üstünden

Önce ekmekler bozuldu

Biri solunda sakladı

Zor günleri...

Yağmura sönük bu taşlar

Sözlenmiş ölüm şarkısı

Sesi kısık çiçeklerin

Acıların sesi kısık/

Boğaza düğümlü

Türküler ıslak...

Can/ciğerim;

Yıllarca sardığım şiirlerin

Yol ayrımında özgürlük çaldım

Yüzünüzden hüzün/

Kaşlardan kalem/

Turnaya kırmızı

Eflatun kadınlar

Ağıtlara sancı

Elinize kına...

'Dökülmüş yazlar topladım

Kış geçirgen teninizden...'

Saygı nöbetleri geçti önümden

İsmail'e, Mehmet'e, Abdullah'a

Tomalarda yürek cızırtıları

Hüzün yağmurları gibidir

Alev saçlı eylem/

Karanlık sokakların

Zeytin gözlü balası

Umuda ekmek ban/

Kuru soğan günü

Aç bebeler için

Özgürlük için

Aç da gözlerini

Yine dağ olsun

Kokusuna yaslandığın kadın

Mayasıl güncelerin teşnisinde

Maya kok sıcacık/

Toprak kok...

'Şairim yaralandı sözcüklerim

Tomalanmış gözlerinden öperim'