Toprağın Bile Kabul Etmediği Aşk

uzaktan baktım sana hep

özlem duydum hep o gülüşüne,

ilk ve son kez

bakabilseydim o buğulu gözlere....

bilebilirmiydim ki

ayrılığın bu kadar erken olacağını

bilebilirmiydim ki

ellerimden bu kadar erken

kayıp gideceğini...

şimdi camlar bile hüzünlü bana

ışığımız bile karanlık geliyor

sensiz bu dünyama...

yanarak baktığım o gözlerinden

toprağa hasret kalmış yaş gibiyim...

güllerin renginden akan bu kanımı

topraktan alıp kalbime gömebilirmisin...

ama sen hakkikat değilsin

ben ölmüş olsamda sevgimi yaşatamazsın...

sen sevgimin kıymetini bilip saramazken

şimdi sevgime kara toprak eşlik ediyor...

düşlerde bile özledim seni

bedemim ölmüş olsa bile

ruhum hep seni arıyor

"ama artık kalbimdeki acıyı toprak bile kabul etmiyor...."