Toprak Da Ağlar

Verem artıklarından bir nefes

Kanlı tükürüklerden ölümü gölgeliyor

Tıknaz güneşin şakaklarından erimesi

Düşüyor alnına adalet ananın

Lakin çıldırmış her can gibi

İnleyerek, kapısız cehenneme varıyor.

Ey toprak

Bir beden daha varıyor koynuna

Karanlık timsali yaşatmakta ışık

Adına hayat denen cengi

Kimse dokunmuyor gülün dikenine

Hayat bir gül gibi duruyor

Ölünün yıpranmış kefeninde.

Verem ablukası, kötümser bir senfoni

Dinle, dağılır nefesi sabahın terkine

Giden gitsin söven sövsün

Hayat bir yele tutunmuş

Savurur topraktan bedeni

Toprak da ağlar

Toprak da...