Toprak Ve Tavşan

Sağır etti gözlerimi tebessümün

Her açtığında kapısını

Kulaklarım körlüğe aşina

Hız kurbanı bohçamdaki mavi

Varoluş bu yokluktan türeyen!

Ezbere bilip de inkar ettiğimiz

Kınasız kaşın, kasıt tok!

Öçsüz kalsak da ölçünün uykusu satılmış

Konuşur fosiller

Lira türeten Lidya yalan

Kızgınlığıma kızma

Elbet kolay tavşan çıkarmak hileli şapkadan!

Ya toprak küsseydi hırçın haline

Ne yapardık o zaman?

Yok sonu uzayın boşlukta dünya

Aklına dalmışım bir rüzgarın

Serenat bağladım dizlerine uçurtmanın

Yelelerini ödünç aldım komşudan

Alabora olduk içti teknem okyanusu

Sahiller yelkenim...

Beynim her çocuk

Keman yayı

Ve kapana kıstırılmış şüpheler

Rüyalarıma kabus katar yatarım deli ve pusatsız

Seni giydim üryanım şimdi

Ne olur anlat yalansız

Nasıl kıydın bana?