Tor'ba L'okman
Ormancı parkesi civan perçemi
biri sırtta elimde diğeri
bitkisel halat ile ulalı ağzı
(bu kındap)
içinde doludur numune
torbam olanlardan dar
ruhunu arıyorum ormanında lokmanın
derisi kızıl kuyruğu bedeninden enli
tilkisi ininden kaçmış zihnimin
dil pelesenk ağıza yapışır sözcük
ayaklarım gözlerimden ağlamaklı
uzuyor kıvrımı gidebildiği yere
kaydedilmiş geçmiş;
kaybedilmiş gelecek
gerisi ne kalmışsa artık
bugüne dünden ulak
kayar her defasında elden torba
içinden çocukluğum düşer
gülücükler
zeminde derin izler
umutlarım uçar göğe
savrulur karahindiba gibi
dere tepe ve arşa değin ormana
kalanlar
tütün
çiğdem
safran
acı kesen bereket ile müjde sunan ıtriyat
Lokman'ın eli değse
Hızır İlyas'ına kavuşsa
çam kokan yayladan
torbamdan hayat ovaya aksa
böyle değecek derman
geçecek ağrı serden
bir tek
vermesin Y(y)aradan
sineye sızı