Toz Zerresinden Umut Masalları

Haklıydı toz zerresi;

Savrulmadan sıyrılmak olmuyor ömürden.

Ve olmuyor düş, çekilmeden

Gerçek istilaları...

Bir kara kuğu

Buğusunu düşürmüş gözlerinden,

Bulan çocuk yaşadı.

...Bul...

Elleriyle güneşin ışıklarını saçan o ihtiyar

Ebedi uykusunda göz kırpıyor,

İnanmadan bakamaz çıplak gözlerin.

...İnan...

Dudaklarında hala sallanıyorsa bekleyiş şarkıları

...Dayan...Duyar...

Duvarlardan süzülen-belki de

ferahlık taneleridir- yüreğine armağan

Al avuçlarına,

...Tutun...

Sıkı tutunmazsan gerdanına umut annenin

Emzirmez seni hiçbir vaat...

Gülümse,

Eğer satır araları öptüyse gözlerinden...

...Uyan...

......Çünkü.....

Eğer istersen

Her uyanış, taze bir doğumdur