Tren Geçti Çaydan

aydınlık odamızda

karanlık düşlerimizi üleştik

usumuzda yılkı atları

ağır koyu karanlık

gölge taşır insanlar

ilk günü temmuzun

her şey bıraktığın yerde

çimento beton alaz

tren geçti çayın kenarından

şair şiirini kesti

bilekler karıncalı elinden

çıkık sadaklı söz

sakalımı yoldurdu

okumuş alimler

beklenti kadar kırılgan

gelmeni bekledi pek çok göz

tren sireni vuslatı vurdu

o esnada sureti flu

zemin ıslak birikinti ağlak

çay kenarında

taş sektirir hüzün

aynaya küstü yüzüm