Trene Çarpan Yıldırım

işte ben tam senin trene bindiğin an anladım

o kolonya içen evsiz adamın derdi ne

sabaha karşı uluyan köpeklerin derdi ne

banka sahiplerinin derdi ne

devrimcilerin derdini ben

sen tam o trene binerken

işte benim sonra aklım karıştı neden

bebek zıbınlarına kim sürüyor o kokuları

nazar boncukları kimden koruyor bebekleri

reklam kuşakları olmasa nasıl geçerdi ömür

hayatıma sponsor olmuş onca şirket olmasa

bindiğin trenin Allah belasını verse gidemesen

ne yapardın indiğinde o merdivenden

önemi mi var çıt kırıldı son kibrit artık

parmak uçlarım mor olsun ne önemi var

çok özlüyorum keşke beni mahkum etseler

son tren kalksa sonra Azrail gelse

Allah bizim hepimize gazap gönderse

yansa her yer buram buram hep hasret koksa

anlamı yok konuşmanın ben gidiyorum