Tuhaf

bu hava tuhaf

nefes almak , yaşadığını sanmak

yağmur kovalamak

ıslanmış bir şehrin , uzak bir tepeden

yagmurlu ışıklarını saymaya kalkmak

tuhaf...

kör meyhaneciyle kuytu bir izbede

manası çok derin

anlaşılmaz

şarabımsı ittifaklar kurmak

tuhaf...

dökülmüş yaprakları harman edip

gizli harfler aramak

gün yüzü görmemiş bir geçmişe

akıbeti meçhul gelecege

sövüp saymak

tuhaf...

nemli bir aşkın arifesindeyim hissi

kapatılmamış hesapların agırlıgındayken

bakkal defteri yüregim

karışmış alacak verecek

hafta sonu mangallarına

irili ufaklı parçalanmış yüregimi koy

top sektir ,

ağarmış saçlarım ,kararmış gözlerimin arasında

denize kaçan her topun peşinden

at beni denize

denizde yüzüp sende boğulmak ...

tuhaf,

çok tuhaf...