Tükenir Son Otuz Beş

Hayaller lime lime, her dikişte bir sökük;

Bir ömrün gazasında kırılmış omzun dalın.

Yolun muhtaç asâya, ne gül kalmış ne çalın;

Sıralansa birebir, anılar boynu bükük.

Bâki olan kubbede bir yıldızdın bir güneş;

Delerdin bulutları, gün görürdü yürekler.

Her gün bahar mevsimi uçardı kelebekler;

Gönül yaşından bile, tükenir son otuz beş.

Yastığında uyur düş, istek tutan her gencin;

Dar bir zaman içinde dünya o kadar geniş...

Son dönemeç üstünde var mı geriye dönüş.

Sebebi mâlum işte kırılan her direncin;

Düşür aynalara da, hele bir gör hâlini;

Çözeceksin bakınca anlamsız suâlini.

(sone'm-gülce)