Tükenmez Kelam

Nice güneşi doğurduğumuz gecelerde

Senin gözünden uyku damlardı

Benim yüreğimden aşk

Muhabbet akşamlarımızdı işte

Hafif yırtık ses tonunla söylediğin her kelime

Sabahlarıma dolardı

Ve beynime kelepçelenirdi adeta

Her saat başı kapanan kirpiklerin

Gözlerinden uzaklaştırırken beni

Yüzümdeki pembe gözlükler düşerdi

Görmez olurdum

Bakışlarının içime dokunuşuyla

Adımlarım hızlanırdı sanki

Sen bana bir adım atardın

Ben anında yanında olurdum