Tüm İnsanlık Adına
(firavunlar ülkesinde tanrı olmaktansa,
"Alex Haley'in Kökler'inde" kunta kinte olmayı yeğlerim)
göç verdiğim umutlardan geriye kalan
yanlızca unuttuğum korkularımdı
şimdi ben ağlıyorum korkularıma
kutsanmış yaşamken bir yanım
yaşamsal kaygılar güderim diğer yanımda
patlayan beynimin parçaları savrulur
geceden gündüze ve içime sızan ışığıyla
uyanırım güneşe
motorlar süremediğim mavilikler ararım
gökyüzünde
hazırım artık hayatın bütün griliğine
(umutlarımın üstüne benzin döküp yakacağım)
hoşgeldin bebeğim
küçük dostum
"güneşli güzel günler" yerine
sana
kendi korkularımızdan
silah fabrikaları kurduk ve
atom bombaları bıraktık
gölgesinde
oyunlar oynayacağın
bir ağaç dikmeyi unuttuk
üzgünüm
sen göremeyeceksin
renk kartelasından kaldırdığımız
buz beyazını
senden
ö z ü r d i l e r i m
13.02.2007