Tüm Şairler Gibi Çıldırdım Bu Gece

Gidişinle sokak çocukları yetim

Ve nasıl üşüyorlar bilemezsin

Gidişinle güneş üzerine kara bulutları çekip gökyüzünü terk etti

Gidişinle bu şehir ağladı herkes ağladı

Yüz gün ard arda göz yaşım yağdı şimşekler çaktı

Sen bilmiyorsun ama bu şehir hep sana ağladı

Aşıklar yağmur sandı ama elele tutşup dolaşmadı

Gidişinle tinercilerde üşümeye terk etti tüm

Sokakları ,durakları köprü altlarını hatta

Sokak lambaları sönük gece gündüz hep karanlık

Sokaklar ıslak ve hep çamurlu

Gidişinle caddeleri doldurdu ansızın bir sensizlik hali

Serseri bir keman sesi bir fahişenin gölgesi

Gidişinle hz. İbrahim bir oğul daha kurban verdi

Gidişinle bir tanrı tüm Günahlari afedip intihar etti

Gidişinle tarih tüm isyanları kabul etti

Tüm kavimlerin ırkların haklarını iyede etti

Gidişinle her kes her şeyden vaz geçti

Tanrı kullarından, anneler ayaklarının altındaki cenetten vaz geçti

Gidişinle tüm sevgililer son defa sevişti

Dillerini bir birlerinin ağzın da unutarak

Nerdesin kainatta hiçbir yaşam belirtisi yok

Ne bir nefes ne bir ses her kes dilsiz

Dedim ya herkes dilini sevgilinin ağzında unuttu

Ve ben bir eşkiyanın dilindeki türküyüm bu gece

ben bir gerilla gibi intiharları koşandım bu gece

ben görmeyen bir çift göz kekeme bir şairim

Ve ben tüm şairler gibi çıldırdım bu gece

Terk edilmişliğin hakkını verdim

Çat pat kürtçemle sana ana avrat küfür ettim bu gece

Bir şaire yakışır ölüm planladım bu gece

yakınlardan gecerken bir melek uğradı yanıma

sonra tüm meleklerin toplu intiharına şahit oldum bu gece

Saat tam 12.00 de bir kuş kondu parmagıma

Ah kuşların yarıne beni vursalar bu gece

Ve sen kadın yüregimin ezilişi

Sen Derimin yüzülüşü

Sen bir küçük anı, sen onsekiz yaşım

Sen ilk duam, ilk bedduam, ilk sarhoşluğum

Sen kadın sabahı geçilken geclerimim nedeni

Saçlerını boynuma ilmek yapıp kendimi astığım

İntiharımın nedeni yani benim tatlı ölümüm

Gel neredesin diğer yarım ömrümün geri kalanı

Kirpiklerinde buzlu bir çiğ tanesi olmalıydım

Usulca dudaklarının kıyısına damlayıp

Meleklerin huzurunda bir ömür ibadet etmeliydim

Ağzımda umutsuzluk yamalı bir türkü

Şiir yazıyorum şimdi

Neredesin tenine yazmalıydım satırlarımı

Gözlerinden akıp dudaklarına

sonrada tüm bedenini sarıp

kanına karışmalıydı mürekkebim