Tünelin Ucunda Işık Var
nar ağacında dara çıkalım sevgili halkım
bakın ölmek dünyanın en kolay işidir
gömlek ilikleriniz bir boyun mesafesinde
bu uyanış kimliğinize çok sesli bir ölümden doğacak inanın
ben sizin gırtlağınızın adem elmasından üreyen bir kahkaha çalarak
yeni ülkeler sınırlayacağım
yaşamak diyordunuz
buyrun
linç edilmiş insan kalabalığında seke seke oyunlar kurun
çocuklar için ayyuka çıkan sesleri susturup
toprağa kör / suya sağır
ateşe yağmur
kadına cellat / adama idam
kendinize kuyu
olmak için bu tekil çokluklarınız
sevmek diyen bilgeyi nerde olsa tanımayanın gözleridir bu şiir
bu şiir dünyaya sonuncu gelişin penceresi
ilkelden size bir ritüel aldım piyasaları alt üst ederek
kavimlerin çıktığı zıvanaya girdim üstelik
bakın yaşamanın astı üstü
lamı cimi
bimi a101'i
kalitesi etiketi olmaz
yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
diyen şairin
ormanını yakıyor cibiliyetiniz
gelin sevgili halkım
kollarımdan zehirli bir ahtapot doğurdum sizin için
siz nasıl da güzelsiniz
nasıl da güzeldi elleriniz
bir çiçeğin boynuna uzanırken
sonra aşk
sonra yaşamak olmalıyken meziyetiniz
kustunuz sevgili halkım
içinizden bütün kötücül yanlarınızı
bu yüzden en ırkçı sesimle buradayım
kahrolsun'lara koşuyor süt liman zamanlarım
şiirin rengini size imgeledim bu yüzden
bu şiir bir sesin yanılgısına uyaklanırken
kavliniz de hâliniz de yerin yedi kat dibine
açılın sevgili halkım
bir ışığa koşsun serimin hoşluğu
sizlerin ve sözlerin ötesine
ses veriyorum sevgisiz halkım
sevvv giii limmm
-sevgilim nerdesin ömrümün ikindisiyim-
(duy beni uzay boşluğu)
hz.