Tut Ellerimi

Vakit

Yağan mevsimdi

Rüzgâr savrulup

Büyüttükçe içimdeki boşluğu

Demdir

Demlenir kederi

Sabahsız geceler

Sabırsız

Vurdukça meyleri...

Hacetsiz sardıkça

Karanlığın kokusu

Sende bıraktığım

Hangi parçamı sayayım

Öksüz

Küskün yaraları sıvazlayıp

El gibi

Durma öyle garip

Mahzun

Mistik zamanda

Üflenen Ney gibi

Ölümsüz aşklara inat

Tut ellerimi...

gürsel ustam saygımla esirgemesiz yardımın adına