Tutkulu Gözlerim Derin Suların Aşkına
Şimdi
ne demeli
ne yapmalı ki gözlerin yaşına kalışımla doymalı
ağlayan gözyaşın silinmeli sevicinle
doğru söyleyen dokuz köyde kovulur mu demeli
onuncu köyde yerimiz varsa da tahtali köyde sırrına durmalı
varlığın yokluğu yok bilinmeli
gökkuşağı baştan aşağı sarkıyorsa
gönül senden vaz geçer mi sandın dost
yokluğun var mı diyecek olmayan ateşin dümanı tütmez bildiğim
seni seven gönüldeki nağmeler ne şarkılar çağlarsa
insan yaşarken bir denize akar nehirden uzayan sularda
dalgalar su yüzüne rüzgarlar nefes alır mı dersin
bir sevda misali öyküye kalışımsın be güzelim
sen gönülden öte şarkım olsanda
ruhuma karıştı her acıyan seviçlerin birlikte
sevdiklerine hasret koşarsın derin kuyudan gözüne bakarsın
ölüm nerden gelirse gelsin be güzelim
lakin alfabe sıralı
kelimesi bahçesi hecesi aşkın bilmecesi
iki geceden iki heceden yokluk varlığın bilmecesi
an be an yakaladın mı tut gözlerinden kaderin talihi kara
tutkuna tut bırakma derin suların aşkına boğul
sen gönül ayarası derdime ilaç ol gönül sevdama karanlığına kalışım
ölsende gözün arkadan kalmaz bildiğim
bu yaşam seriveni sonrası geçtiğin yüreğimin en güzel gül bahçesi
kendine sorsan bakıyor gönül yorgunu sevdama en son k/alışımdın
görkemli yaşat en cesaretin doruğunda
hayat işte insan gibi olduğundan ötesini sev sevgilim
yine sustum
açılan yolumun çiçekleri s/olmazken
cennet kapısı açıkken haberin ola ki
düşersin gönüldeki gözlerini açarsın
ölüm anında bile
tutkulu gözlerim derin b/akan suların aşkına...!
24*01013*Karataş*