Tutsak

güneş doğuyor hayale

buz kesmiş duygular saklı ücra köşelerde

çözüldüler

aktılar avuçlardan

kanayan yaraları kapattılar

kozalarından çıkmıştı kelebekler

uçuşuyorlar çarpa çarpa

sığmıyor bedene kalp

özgür olmak istiyor

sınırları çizme bu sefer

bırak, bırak süzülsün avuçlarından

en korktuğuna gitsin

istiyorsa mutluluğu

zulme de katlansın kalp

bırak, bırak uçup gitsin

süzülsün rüzgarından

konsun en titrek duruşuyla

en kırılgan dala

göze alıyorsa konduğu dalı kaybetmeyi

bırak,bırak bu sefer sadece onun sesini dinle

en güzel duygunun en mantıksız halidir aşk

izin verirsen yaşanmasına

kısa sürse de

herkes acısından gem vursa da

ömre en bedel mutluluktur o

izin vermessen ona

kapatırsan kapılarını

kazanmayı kaybedersin ömre en bedeli