Tutsak
Suçum büyüktü.
Hem de çok büyüktü.
Haddim olmayarak
Sana dair
Olur-olmaz hayaller kurdum
Bilineyen zamanlara...
Sevgiye,
Sevgiliye açtım yüreğimin bütün kapılarını
Ardına kadar.
Ve,
İçimdeki bütün şeytanları taşladım.
Hayata sil başdan,
Yeniden başladım
Ne Tanrıya sövdüm
Ne de kutsala.
Vazgeçmezdim vallahi
Geçmeseydin benden
Hatta,
Kullar cehenneminde
Diri diri yaksala
Sana yenikliğim büker boynumu
Aah!...
Şu alnıma yazılan yazgı yokmu?
Lânet olsun.
İşte o bağlıyor elimi kolumu.
Yoksa;
Halay mı çekebilirdi böyle sana dair korkularım.
Meryem orucuna mı susardı sanırsın firârî uykularım.
Tutar mıydım be!
Ne yani tutmasam,
Taş mı kesilirdim.
Aah ulan ah!
Hele sende sevseydin var ya!
Yeniden dirilirdim
Gücümü senden,
Ve,
Sevginden,
En kıymetlimden alıp
Meydan okumaz mıydım âleme.
Devrik cümleler mi kullanırdım böyle be!
Tek bir kelime bile.
Dedim ya
Suçum büyük!
Hemde çok büyük
Bilmediğim zamanlara senli hayaller kurdum
Haddim olmayarak
Çırılçıplak,
Yalın ayak yapıldak.
Ya al beni dünyana,
Ya da;
Usulca bir cami avlusuna bırak,
Ağlayarak.
Bari
Lâhutî ezan seslerinde arınayım,
Yunayım.
Ben seni katıksız sevdim be imansız.
Şimdi yokluğuna nasıl dayanayım.
Mavilerim tutsak
Söyle;
Hangi renge
Ben nasıl boyanayım.