Tutsak

Farkında mıdır ki yaşam eksilen her bir bedenin

Tutulan elleriyle güpegündüz manalaşan yollar

Hakikatle sığındığımız gece yarılarını bekledik.

Zaman kendi içinde eskiyor git gide

Sonsuza kadar sürmeli, yalnızlığı emen dokunmalarımız

Biz yine de söz verelim aşkı incitmeyeceğimize.

Vedalardan önce aynaya bakmalı insan

Ki önce kendi sırrını kutsasın

Acıya meyilli, akıp giden suya karışan gözlerimiz.

Ve bizler birer sessiz kaldırımlardık

Gürültüsünü dünde bırakmış caddelerde.