Tutulmasın

Hep kötüye yorulur güneş tutulmaları

Muhakkak bir felaket beklenir ardı sıra

Bu tutulma sakin geçti deseler de inanma

Beni tümden yıkan bir felaketti aslında

Güneşin tutulduğu gün

Başka biri de kar beyazı ellerini tutuyordu

Gözlerin güneşten daha parlaktı o an,

Umursamaz gibi davrandım ama

Ay benim de kalbimi kararttı o an

Sanki bekliyor gibiydim bu sonu

Gözlerinde "ben gidiyorum" sesleri dilleniyordu

Saçların alışılmadık şekillere bürünmüş

Sanki yeni bir aşka bileniyordun

Bir kere denemiştim olmamıştı

Ama bir daha,bir daha denemeliydim

Senin kadar güzelini

Yalnız bırakmayacaklarını bilmeliydim

Şimdi ağlasam boş

Üzülsem boş

Başka birinin leylası oluvermişsin

Zamanla unutacaktım hani seni

Yine nefes diye içime bir defada doluvermişsin