Tutuşup Yanan Benim

Aşkımızın falına bakmıştık bakışmıştık

Bir deli ırmak gibi çağlayıp akışmıştık

Kıskanan çatlıyordu ne de çok yakışmıştık

Sadece sen diyerek tutuşup yanan benim

Nice dağları aşıp kavuşabilmek zordu

İçimde dolu hasret yüreği yakan kordu

Sanmayasın ki yıllar yalnızca seni yordu

Bir sevda ırmağına katışıp dönen benim

Ne yok dedim ne engel karlı dağları aştım

Sevda düşmüştü sere onca diyar dolaştım

Bak işte sana geldim, amacıma ulaştım

Aşk olup bir yüreğe korkusuz sinen benim

Sanma kuru çalıyım ben evrende bir gülüm

Yalnızca yokluğundur bu canda gerçek ölüm

İşte bu dayanılmaz budur en büyük zulüm

Bir garip bülbül olup dalına konan benim