Tuz Yakışı

b i r

sevdam vardı

kılavuzu kapaklı

kara çuhaya açar

kızıla kapanırdı

-mahrem eller

değmesin-di

ilk cümlesi

ona itaftı

yaz hükmü kışa

kış bükmü yaza

dönence

göz nazarında

bir baksana

mevsimin

yerle yeksan

vaz geçerdi

zamanın argosundan

boz/ardı sorgusundan

her akşamın kulpuna

dokunan ellerime

söyleyemediğim nice

susku boynuna

dayayıp bıçağımı

kurban ederdim.

Bak alnımda

kan izleri bir şiirin

sevmeli dedim

sevmeli

adak yüreğimi

bir gün o kulpundan

tutup açmalı

ona deniz bana çorak

olan kapının beratını

ki daha fazla

tuz yakışı olmasın

yalnızlığım.

yoksa dokunsan da

sinir uçlarımdan

seni hissetmeyi

unutacaktım.

09şubat10

Hakan'a kolay okuyabilmesi dileğimle