Üç Fidan

Terk edilmiş bahçelerin son fidanlarıydılar

Hasret kalınmış özgürlüklere susadılar

Sömürülmüş toplumların bekçileriydiler

Beklide son miğferdiler azap yolunda

Unutulmaya yüz tutmuş üç adam

Kimileri için hain oldular ve ezildiler

Yetim hakkını sordular namert olana

Yoksul bir toplumun başını kaldırdılar

Umut vermek için yarının çocuklarına

Bir kıvılcım oldular ve yandılar

Darağacında üç can, tek yürek

Elleri titremedi ölüme yürürken

Ne gözyaşı döktüler nede ağıt yaktılar

Tek dertleri özgür bir memleket hasretiydi

Şimdi bağımsız yüreklerde çınar oldular

(Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan, Yusuf Aslan)