Üç Hece

Yoruluruz, fazla yoruluruz

Bazen dost bazen karanlıkla avunuruz

Ama benimki başka.. çok başka

Ne dost ne karanlık ne anne ne baba..

Yutulmuyor, dışa vurulmuyor, ağlatmıyor

İçimde sürekli büyüyor

Acı bu! gerçek acı

Tarifsiz berbat bir sancı..

İyiyim..

Ne basit bir kelime!

Beni kendimden vazgeçtiren üç hece..

Neler yaptım..

Zamanla.. evet zamanla yalan olmayacaktı

İyi olacaktım

İnanacaktım

Bir kez olsun 'gerçekten' iyi olacaktım

İçten!!

Ne zormuş yalan söylemek

Aynaya bakmadan gülümseyebilmek

Ağlarken gülebilmek

Mutlu imajı çizmek ne zormuş..

Önce saatlerimi

Sonra gecelerimi.. en sevdiğim sessiz gecelerimi

Ardından hislerimi, benliğimi, kelimelerimi, üzülebilmeyi..

Hırs için iyiyim diyebilmek için

İçten söyleyebilmek için

Üç hece için..

Evet ben kazandım

Zamanla daha sert yere bastım

Sevilen, güvenilen, özlenilen, aşık olunan, hep gülen

Sürreal bir 'ben' yarattım

Şimdi iyiyim..

Asla güvenemediğimi

İstikrarlı olamadığımı

Aşktan nefret ettiğimi

Üzülmeye, ağlamaya, özlemeye nötrleştiğimi

Güne antidepresanlarla başladığımı saymazsak eğer

Çok bile iyiyim!

Bak gülümsüyorum

İçten mi?

O da ne?

Duymamıştım yeni mi çıktı?