Üç Hecelik Kadın..

Yine yazmak gerekti yalnızlığı

Bu kez;

Bu kez ben doğru biliyordum bu yolu

Dönüp Geriye Baktım..

Kimse Yoktu

Karanlığı kıran iki üç sokak lambası

Ve anlamını bilmediğim onca yön tabelası

Eşlik Etti kimsesizliğime

Artık...

Sessiz ve yorgun bir veda gelirken

Ard Arda

Kırılgan Bütün Sözlere

Düşmeler Taktım...

Artık Zor

Üç hecelik kadın...

Adını bile hatırlamak yok..

Susmayı öğrendim,Sevmeyide.

Uzak ama bir o kadarda yalnız.

Ve İlk Günki Gibi..

Son..

Hoşçakal..