Üç Işık

esmer bakışında

sarışın bir yoksulluk vardı

günle öpüşen sabah buğusu/ nazlı güneş

dağların koynundaydı

şehre indi aydınlık

geçtiği yerleri aydınlattı

mavi mavi esneyen caddeler sonra

henüz sönmemiş sokak lambaları

ve uzun boyu

ve parkası

ve sakalı

ve dimdik onuru

yoktum o tabloda/ yerkürede

yüreğinden kovmuşlardı beni

anladım doğunca/ yeryüzündeki bütün acıları anlamak gibi

senin gibi

gördüm büyüyünce/ asılan çocuklar gibi

ya da aç yatan, düş görmeden

büyüdü çocuklar ama

anladı seni

büyüdük

anladık seni

bağırdı Yusuf sonra

gece çöken siyah bir itin

gölgesinden karanlığa

Yusuf dedi ışık

bak Yusuf

deniz mavi/ gök aslan

inan

elbet kurtulacaktır yurdum

esaretin coğrafyasından

Ali K. Tanyıldız