Uçari Sevdalar

bir bildiği vardı

evet neticede haticeye yakındı

ölümün yokluğuna kalsam

gönüldeki beyaz sayfalara kapanırsın

yüzümde ki benler bir ömür kalır sevdalı gönüle hatıra

hesaba alınmayan ruhunda taşıyan sözlerini dostlarıyla paylaşan

bir çiçek kadar güzel sevdaya küsmüş gönlün hikayesi

bir aşkın dramı karşımda kesin kırmızı çizgilerim varsa

korkacak kadar sevdiğini söylesen dağlar başımıza yıkılır

hep aynı pencerede bakış normal yaşam saydın

kendine benden sana ne nasihat olsun bir tek isteğim vardı

kalsın bahara sözü bile bahsi edilmezken

heybemdeki tüm topladığım gülüşü acılarım senle kalsın

biraz bırak sevelim dediysem uçarı beşeri sıfatlar benim değildi

sana canlarına kalsın sevgin herşeyin

çünkü kabahat seninde değil seni o hale kurgulayan z/aman

benden sana kulak sözüm olsun

seni çok seven yabani sevda demine kalandı

bilnmedi yollar ne yabancı özü sözüne kalan

insan dediğin nedir ki

ölüm bile ötesi bir dram gözyaşı

sevda yağışı yürek yanışı damla damla düşer yorgunluğuma

insan nedir ki

ağaçlar duracak yolcular varacağına yere ulaşmayacak

gülümseyen yüzün hiç gülmeyecek yarım kalan sevdan

çicekler açacak gül bahçenin engüzel güller açacak

yüreğimin günlerine bir dal kopardım ölüme susayan aşkın hasretine

ne istanbul denizi nede deryaların ç/ağlamayacak

hasret tükendi sen tükenmezsin gönlümün b/ağında

deniz derine akan sular okyanusa b/akacak

ne nehirin akışı nede yürüyüşün nakışı bana sen olduğunu unutturdu

oysa kalıyorsun uzaktan gökyüzü aşkın gözyaşı mavili duruşuydu

mevsimlerin sisine bulutların yeminli yağışına kalacak

hava soğuk buz gibi hava beyaza bürünmüş aydınlık

endamı pak bir görüntüydü gözlerden akan yaşlar

şimdi uzaklaştım dünyanın çivisi çıkmış bir yerdeyim

ne yılan ne çayan çiyanlar var buralarda

yine çam ağacı beyaza bürünen g/özlere akan rengin görüntüsü

gölün endamına göz kırpardı

pak görünüşün rojdası aydınlığımdı gözlerim

04*12*12*krtş*