Uçma Zamanı

Bu yıl uçma yılıdır

Kanatlarımızın yetiştiği yere kadar

Bir kartal misali uzaklara

Yüreğimizin alabildiği kadar..

Sonsuz düşlere kurdum saatimi

Umut ipliğiyle bağladım bağcıklarımı

Sevgiye açtım evrenin tüm kapılarını

Yine de yokluğuna fayda etmedi

Küçük bir fenerle dolaşıyorum geceleri

Biliyor musun korkuyorum karanlıktan

Ne zaman gitsen hava kararır ve ay bile doğmaz geceye

Yıldızlar ise dallarından asılır..

Üşüyorum ama kimse duymuyor titreyişimi

Yastığıma sarılırım,yastığım kapkara

Bulutları seyre dalarım,bulutlar kapkara

Salınır dallarda yapraklar

Hepsi kuru gürültü

Onları bile duyan var da

Kalbimin sesini işiten yok

Mil çekmişler gözlerime sanki

Göremiyorum doğan günü

Kaynar kazanlarda ruhum

Eriyorum karanlığa doğru

Saatim bozuldu,düşlerim darmadağın

Saatçiler kapalı,hava karanlık

Ayakkabılarımın bağcıkları koptu,umudum..

Ayakkabıcı kapalı,hava karanlık

Ne yana dönsem ince bir sızı

Hangi kapıyı çalarsam çalayım hep aynı cevap

"Bu deli bir kalp ağrısı

Dermanı yoktur

Bitmek bilmez ağrısı,sızısı"

Güneş ağlar,solar gülüşlerim

İnsanlar uykuda,hava karanlık

Uçma zamanı geldi belki de uzaklara

Güneşin doğduğu aydınlık diyarlara

Umutla..