Uçuk Beyaz Desenli Bir Yağmur

*

şimdi

yağmurlardan kalan harfler durur içinin ülkelerinde

kapattığın duvarlarda sessiz bir yankı şekillenir

bilirim

ilk cemre gibi gülümser suretin

dudağının kenarında eski bir hüzün

-yasını tutarsın bütün susmaların-

şimdi

uçuk beyaz desenli bir hasret durur aynalarda

iki kaşının arasında zamansız bir ayrılık

bıraktığın gecelerin en sarp yamacında bir tutam uyku

uzansam kaç meridyendir limanların

kaç med cezir düşer kumların arasına

kaç aşktan kalır bu kül

ellerinin dokunduğu sözcüklerle kaç ayin başlar

kaç gelin teli kirpiklerinde mühür

okşasam acılar silinir mi taşlardan ve kitaplardan

kaybolur mu alnında uyuyan keder

-denizin yaslı yüreğine

günebakanlar bıraktım senin için

kanatlarında yaralar açılmış harfler

kurumuş bir ağaç gibi devrilen bir gün

çıplaklığından utanan bir ses

ölümlü bir yağmur damlası

korkularından sıkılan bir yaşamak-

şimdi kanatır mevsimleri zaman

yepyeni bir nota olmalı dudağında imzası ıslak

yepyeni bir harf

gökyüzünün eksik bıraktığını tamamlayacak

*

yirmidokuzocakikibinondört&İstanbul