Ulak

dolandı nefesim

tını zindanı kulak

gözden hasreti yoldum

yüzde katmerli kırışık

kırıntısında işlengi yanakta

mühürlü ızdırap özlem

koynumda birikir hasret

tuğla büründü önümde

zırh gibi

harç oldu ateşin

ölüm de güzel şiirde

çıkrıkta sessiz kuytu

gözde bakir gözyaşı

mısra büken hıçkırık

yollar sana düğümlü

olabildiğince kırık

döşünde bitmeyen kelime ile

çıkar sekarat vakti

beti benzi mor birisi

haber kağıdı sıkışmış elinde

insanlar şiir der

bilirsin

ardına üç nokta

sen eklersin