Ulan

sana sadık köle olmuş kalbim

hasretinden cadaloz oldu ulan

seni her gördğüm an feryat eder

hüsran verir canıma

ulan vebali olmuşsun yüreğimin

yine de vesile arıyorsun ayrılığa

hiç yoktan çölde su arıyorsun

susamış dikensiz kaktüs gibi

insaf be insaf et biraz

bu kadar rezalete ne lüzum var

mahcup etme kendini insanlara karşı

vaktiyle mahrum kalırsın kabrinde sevgiye

nadide gülümsemelerine hasret kaldım

gözllerindeki parıltıyı görmez oldum

ulan nerde sendeki bu olgunluk

tüm bunlar uydurama tiyatro sahnesi miydi ulan?...