Ülkemde Kadın Olmak
yasakların içindeki ben
preslenmiş duygularım
ruhumu besleyen sevdalarım
ben kör
ben dilsiz
ben sağır
ben çilekeş
ben anadolu kadınıyım
ben doğunca
hüzne boğulmuştu evren,
suçtu
kız doğurmak
hayra alamet sayılmazdı
ama ben
inadına doğdum işte
ben mahçup
ben suskun
ben eksik
boynu bükük
adam olmayan kuldum
kaburgasından zuhur etmişim
adem babamın
öyle anlatır, kutsal kitaplar
cenneti de pek sevmedim
ademi cennette kovdurttum
ben şeytan,ben harem
.
ben bir anadolu kadınıyım
biraz büyüdüm
serilip serpildim
dünya'yı tanımaya koyuldum
gözlerim bağlandı
dünyalarım karartıldı
töreler anlatıldı
yasaklar sıralandı
ağzıma kilit
ayaklarıma pranga vuruldu
daha kişiliğimi sorgulamadan
ben namus timsali oldum
erkeklerin namusu yoktu
namus benden sorulurdu
beyinlerindeki namus tükenmişti
ortalık namusuzluk kokuyordu
ama ben
anadolu'nun namus bekcisiydim
erkeği tanımadan
kendi benliğimi bulmadan
fikrim alınmadan
satılığa çıkarıldı bedenim
bastırdı başlık parasını
aldı beni
zebaninin birisi
desturum destur
karnımda sıpa
sırtımda sopa
hiç eksik olmayacaktı
kadere boyun eğip
kolları sıvazlayıp
gündüz dikenli tarlalarda
gece dikenli yataklarda
oğlan doğurmalıydım
oysaki ben
anadolu'nun kibela'sıydım
insanlığın soyunu emzirmiştim
soyunuz sürsün diye
kişiliğim sorgulandı
üstüme kuma alındı
onurum par par parçalandı
direnmeliydim
töreleri aşmalıydım
ama
direnemedim
töreye teslim olmamalıydım
Ama,
teslim oldum
umut aslanın ağzında
ben ise timsahlar sofrasında
kanadı kırık bir kuştum
onurumu arıyordum
birey miydim
meta mıydım
köle miydim
halk mıyım
ben neydim
kullanıldım
eskitildim
ve atıldım
yoktu
hiç bir güvencem
ne ekmek alacak param
ne de sokakta gücüm
ne de sınıftaş yoldaşım
kolum kanadım kırık
başımda kara bir sarık
yüreğim köz gibi yanık
bunları sineye çektim
oğul büyüttüm
kız büyüttüm.
saçımı süpürge eyledim
okullara saldım
okusun
okusun da adam olsun
benim gibi olmasın
iki gözüm
iki çeşme
yollarını gözledim
onlarla güldüm
onlarla ağladım
mekteplere saldım
büyük adam olacaklardı
onlarla öğünecektim
rüyalarım kabuslarla doldu
rüyalarıma haramiler girdi
bir yanlarında kan
bir yanlarında para
oturmuşlar masa başına
KANPARA oynuyorlardı
paraları desteleyip
yudum yudum kan içiyorlardı
hıçkırıklarla uyandım
bir kabustu sevindim
sevincim
kursağımda kaldı
geldi kara haber
üniversiteli oğlum kayıp
gökkubbe üzerime yıkıldı
feryadım feryat
İki gözüm
İki çeşme
yüreğim
param parça
saçlarım avuçlarımda
düştüm yollara
vardım istanbul'lara
her kapıyı çalıyorum
evladımı arıyorum
birde imza alıyorum
oğullar ölmesin,
galiba ben de
cumartesi annesi oluyorum
haziran 1994