Umrumda Değil

Sokakta boyun büken öksüz çocuklar gibi

Gözüme baksan bile artık umrumda değil

Dalına hazan vurmuş al tomurcuklar gibi

Boynunu büksen bile artık umrumda değil

Okuduğum şiiri sana yazdım be kadın

Dünya ve ahirette olmasın hiç muradın

Alçak şerefsiz diye anılsın senin adın

Dünyayı yaksan bile artık umrumda değil

Düğümleyip bağladın bu aşka direğimi

Sol tarafım kırıldı ayırdın küreğimi

Parsel parsel aşkını ektiğin yüreğimi

Kökünden söksen bile artık umrumda değil

Güller ile süsleyip penceremi odamı

Çekip gitmenin yok mu bir adabı yordamı

Ayaklarından tutup dağ gibi bu adamı

Yerlere yıksan bile artık umrumda değil

Gökkuşağı çıkınca kurduğun düşlerini

Bir medanet sabrıyla sıksan da dişlerini

Salkım salkım gözünden yalancı yaşlarını

Kan gibi döksen bile artık umrumda değil

Seni sana bıraktım şimdi kimler sevecek

Yaşarken ölenlere ecel daha neydecek

Mezarımın başına bir karanfil bir çiçek

Elinle diksen bile artık umrumda değil

Vefasız baykuş gibi talan ettin bağımı

Ömrümün baharından düşürdün yaprağımı

Ellerine alıp da bir avuç toprağımı

Hasretle koksan bile artık umrumda değil