Umudun ışıkları Kapatmışsın Giderken

çok karanlık burası

umudumun ışıklarını kapatmışsın giderken

önümü göremeyişim bu yüzden sanırım

yoksa kör değilim sevmeyişini göremeyecek kadar.

takılıp düştüm hayal kırıklığımın dizinin dibine

biraz ağlasam geçer mi diye sordum gülümseyerek

gözyaşım da bıktı kapısını aşındırmamdan

git,

gelme bir daha. (dedi)

bana aşksızlığının ihbarından bu yana

ne yapacağımı şaşırdım

oradan buradan borç sevgi arıyorum

senin güzel gülümseyişine değer

elimdekinin yetmezliğine mi kızsam

beceriksiz, dilsiz

hisli yalnızlığıma mı kızsam bilemedim.

yırtık bir çuval elimdeki

dikmekten usanmadığım bir sevgiden imalat

doldurduğumun karını hiç görmediğim

sevmelerimin hayat etmediği yırtık bir çuval.

sözlerinin kestiği parça kalbimle çıkacağız artık yarına

yarın, ilgi alakadan yoksun bana karşı

elime vuruyor hep

sevdiğimden bir yudum tatmak istediğimde

hak etmediğim küfürler de ediyor arada

sana bakıp yağmur olduğumda.

git dediğime bakma

gidişine rastlasam keşke bir daha

yolda çarpışsak falan gidişinle

sarılıp kucaklaşsak, hal hatır sorsak

sonra bir daha gitse

saçlarının rüzgardan savruluşunu izlesem gidişinin

dönüp de bana bir daha (son kez) bakışını görsem

gözlerine koşsam al diye beni içine

orda yaşasam bir süre

gözlerinin ıssız adasına düşmüş gibi hissediyorum zaten

yanıma üç şey alırım hep senden ibaret

uçurumun kenarındayken tuttuğum ellerini alırım ilk

hiç üşümem çünkü onlarla, hiç acıkmam.

istediğim gibi olmasa da seni seviyorum demeni

hiç mutsuz olmam çünkü onunla, hiç boşluk yaşamam.

sonuncu da

gidişini

hiç ölmem çünkü ben onunla

her seferinde doğarım arkasından.