Umulmadık Bir Köşede

sakar duygularım mı incitti

yoksa kabuslarımla mı dokundum

rengine yaprak

söyle...

çocukluğuma benziyor

kirpik kirpik iç çekişlerin

gençliğim kadar toy yangınımlı

yalan yanlış büyüyecek sevda

doğrulacak ayrılık...

akşam sarılığında ilk ışıklar

yollar tozlu topraklı

yeni yeni üşüyorum

gölgeler yorgun

üzgünüm

bana bıraktığın bakışların

ağlıyor içimde

ara sokaklarda keşfettiğim

asma altı ve kapı önü huzurlarına yakın

her şeyi unutup unutulmayı beklemek

küfürbaz çocuklar kadar ezik

hiç umulmadık bir köşede...

hastaydım

gözlerim kapıdaydı

seni dışarıdan kıskanırdım

gün batımlarını izlemeye alışkın

senin ilk gülüşlerine ağlamaklı

ve hala öğle sonları

nerede olursam olayım

sessizlik vakitli

yaz sıcağı uykulu

kısık gözlerimdeki masum fer

kafamı kaldırdığım an

başının hep eğik hali

yollar mı karaladı böyle üstümüzü

yoksa karalar mı yolumuzdu hep

aramızda yılan gibi kıvrım kıvrım

bu mahzun acı

kısacası ömrümüz...