Umut

Nöbetteyim kimsesizler parkında

Bir yabancının sıcaklığını arar dururken

Ruhumun soğukluğu sarıyor her yanımı

Gelir diye bekliyorum,ümitleniyorum.

Kıskanıyorum serçelerin sevgiyle dansını

Dalgaların hırçınlığı çarpıyor gözüme

Harp içinde deniz,martı ve balık

Gökyüzü de onlara uymuş ağlıyor

Sanırım sizlerde kaybettiniz benim gibi

Yan taraftaki, pazarda bir karmaşa bir telaş

Onlar hangi umudun telaşındalar bilmiyorum

Tezgahtaki satıcı titreyerek bakıyor etrafa

Sağındaki dilenci ellerini açmış dualar serpiyor

Geçerken ona bakan vicdanların tomurcuklanması için

Arabalar ,korna sesleri karanlık bir gün...

Yağmurun ıslaklığı tenime işliyor,üşüyorum

Martıya ekmek, dilenciye beş yüz kuruş atıp kaçıyorum

Bir umudun bitişinin diğerinin başlangıcı olduğunu bilmeden ..