Umut . Çok . Unut . Yok

sevmişti cinsiyeti güzel birini

çocuklar gibi şendi

delişmen deli taylar gibi kıpırtılı

yüreğinde tıkırtılar

ve melhem bastırırdı onu her sevişinde

imkasızı imkan yapan tatlı sızı

karşılıklıydı ıslaklığı yanaklarında

henüz tortu bırakmıştı her ikisininde

gamzeye dolmamıştı çise

kara kıyma rengi gözleri ışıldadı

bal oldu sanki her ikisininde

umut çok unut yoktu

sevdi sadece ölesiye

hayata kaldığı yerden kaşık sallamaktı birlikte