Umut Kokulu Yarınlar
Karabulutlar sardı Dünya’mızı,
Kötülük yağıyor soluksuzca.
Kin ,nefret,intikam başrolde.
Kırılıp dökülen yürekler perişan.
Sımsıkı sarılmak varken gönülden,
Yapmacık ve sahtelik abidesi süslü cümleler yerine,
Sadece iki kelimeyle;
“Seni Seviyorum.”diyerek
Ne çok şey anlatılır oysa ki!
Masumiyeti kirletip bir an bile düşünmeden,
Dostluğa düşman olmak niye?
Daha dün birlikte oturup yan yana,
Allah ne verdiyse diyerek ,
Ekmeğimizi kırıp bölüştüğümüz,
Beraber ağlayıp beraber güldüğümüz,
O harikulade komşuluklar nerede?
Çok mu zor ?
Hayatların ciğerini yakıp kavuran acıları paylaşıp ,
Yüreklerin paresine akan gözyaşlarını silip,
Dindirmeye çalışmak.
Çok mu zor yaralı bir yüreği
Sarıp sarmalayıp,
Sımsıkı , sımsıcak bir omuz olmak.
Özgürce uçan güvercinlerle kanat açıp,
Özgürlüğün tadını çıkarmak.
Çok mu zor?
Zeytin dallarından tanelerce taçlar yapıp,
Aklı bir karış havada dönüp duran Dünya’nın başına takıp ,
Barış ve huzur diye haykırmak.
Yelken açıp enginlere,
Yunuslarla dalgalarda yarışıp,
Kahkahalar atabilmek
öylesine içten ,öylesine delicesine.
Çok mu zor?
Her sabah yorulup usanmadan,
Aydınlığı getiren,
Hayatın renklerini gözlerimizin önüne seren ,
Görkemli doğumuyla bizi kendine meftun eden,
Işıltılısıyla gözlerimizi kamaştıran,
Aydınlığın habercisi,
Gündüzün gözünün nuru,
Güneş’e
Işıl ışıl gülümsemek .
Çok mu zor?
Ekmeğimizi kazanmaya giderken,
Sabahın afyonu patlamamışken,
Durakta bekleyen yüreklere bir tebessüm edip,
“Günaydın” diyebilmek.
Otobüsten inerken ,
İtişip kakışmadan.
Kaşlarımızı çatıp,
Kalp kırmadan.
Otobüs şöförüne
“İyi günler” diyerek tebessüm etmek,
Çok mu zor?
Kalpleri yürek yapıp,
Gönüllere taht kurmak,
Sevmeyi baş tacı yapıp,
Yürekleri fethetmek,
Karabulutlara meydan okumak Dikilip karşısına mertçe,
Aydınlık yarınlarla donatıp yeryüzünü,
En kıymetlilerimize,
Kanatsız meleklerimize,
Biricik ciğerparelerimize,
Her günün bayram sevinciyle dolu olduğu ,
Umut kokulu yarınlar bırakmak,
Çok mu zor?
Çok mu...
Aynur Ateş Aydın 2019